Kada Uroš Đurić uđe u taksi u Beogradu, pozdravljaju ga kao pop zvezdu. Između ostalog, penzionisani panker uživa u glamuroznom imidžu čija fascinacija prevazilazi umetničku scenu srpskog glavnog grada.

U 1994. glumac, izdavač andergraund stripova, grafički dizajner, DJ u klubu poznatom kao Rupa, urednik važnih radio emisija na B92, objavio je Manifest autonomizma zajedno sa Stevanom Markušem i time utvrdio „lični princip“ kao glavnu motivaciju za stvaranje umetnosti na obodu društva u kojem su bankari, političari, kriminalci i ratni zločinci smatrani herojima. „Najvažniji kriterijum za ulazak u njihov klub“ priseća se Đurić, „bio je da im se pridružiš u njihovoj igri“.

Kada Uroš Đurić slika on to radi sa ohrabrujućom svešću konceptualnog umetnika. Đurić meša stilove i koncepte i neguje ironičan žanr istinskog intelektualca čiji uspeh potiče iz njegove – ponekad traumatične povezanosti sa manjinama s jedne strane i njegovoj pripadnosti eliti sa druge strane.

Brigite Huk

Izvodi iz evn collection 2006-2011, EVN AG (ed.), Verlag der Buchhandlung Walther König Keln 2011, strana 113

Rođen 1964. u Beogradu. Studirao Istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu i Slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu. Diplomirao 1992 i magistrirao 1998 na slikarskom odseku FLU. Tokom karijere izlagao na preko 250 izložbi u vodećim domaćim i svetskim izložbenim prostorima. Radovi mu se nalaze u mnogim značajnim kolekcijama poput bečkih muzeje Albertina i Ludvig, kolekcije Maison Rouge, EVN, Telenor, Zepter, kao i Muzeja grada i Muzeja savremene umetnosti u Beogradu.